Gewoontes · 4 minuten lezen

Frietjes op vrijdag zijn niet ongezond

Eén portie frietjes maakt je week niet stuk. Wat je erna denkt, kan dat wel.

Het is vrijdagavond. Je hebt een week gewerkt, je hebt geen zin om te koken, en op de hoek staat een frituur. Je eet frietjes. Ergens tussen de eerste en de laatste hap komt het gevoel dat je iets fout doet.

Dat gevoel klopt niet, en het is bovendien duurder dan de frietjes zelf.

Niets is op zichzelf ongezond

Een portie frietjes is een portie eten. Er zit energie in, er zit vet in, er zitten koolhydraten in. Wat ervan terechtkomt hangt af van hoe vaak je het eet en van wat er de rest van de week op je bord ligt. Eén maaltijd is een fractie van je week, en die fractie is te klein om iets kapot te maken.

De rekening is nogal saai als je ze maakt. Eén avond frietjes tegenover eenentwintig maaltijden in diezelfde week. Zelfs als die ene avond ruim uitvalt, staat er niets in de weg van de zes dagen eromheen.

Het echte probleem begint na de laatste friet

Wat er meestal gebeurt is dit. Je eet frietjes, je bestempelt de dag als mislukt, en omdat de dag toch al mislukt is neem je er nog iets bij. Zaterdag begin je met hetzelfde gevoel, dus die telt ook niet meer mee. Tegen zondag zit je te wachten op maandag, want maandag is wanneer het opnieuw begint.

Zo verlies je geen avond. Zo verlies je een week. En de week erna gaat vaak op dezelfde manier, tot je op een bepaald moment vaststelt dat het weer niet gelukt is en er helemaal mee stopt.

Dat patroon heeft niets met frietjes te maken. Het komt voort uit het idee dat je bezig bent met iets wat je perfect moet doen, waardoor elke afwijking voelt als bewijs dat het mislukt is.

Wat er verandert als het gewoon genoteerd staat

Er zit iets vreemds in bijhouden. Als je eten ergens staat, zonder dat je er verder iets aan verandert, ga je vaak vanzelf anders eten. Niet omdat je jezelf streng toespreekt, maar omdat je het ziet. Een avond die ergens staat is een avond die je kan plaatsen. Een avond die nergens staat blijft rondhangen als iets vaags waar je liever niet aan denkt.

Alleen: bijhouden was tot nu toe werk. Wegen, opzoeken, invullen. Precies op het moment dat je er het minst zin in hebt. Daarom stopte iedereen ermee, en daarom bleven de ruime avonden ongeschreven.

Het hoeft niet zo. Eén foto van je bord en het staat er. Jij eet je frietjes, Lou rekent het uit. Frietjes die genoteerd staan zijn gewoon vrijdag. Frietjes die nergens staan worden het moment waarop het misging.

Dus

• Eén maaltijd verandert je week niet. Afhaken wel.
• De ruime avonden mogen er ook in. Vooral die.
• Er is geen maandag nodig. De volgende maaltijd is genoeg.

Vrijdag is vrijdag. Eet je frietjes.